شناخت

کم حگمتی نیست وقتی نادانی تو بیشتر از دانایی دیگران باشد .

زهانگ سو - دیوانه دونده

     

Zhang Xu با نام مستعار Bogao خطاط چینی از سلسله تانگ بود . زهانگ یکی هشت جاودانه ٫  معروف به جام شراب بود ( یک گروه از ذانشوران و ادیبان سلسله تانگ که بیشتر اوقات را به نوشیدن می پرداختند و در عالم مستی و نا هوشیاری اشعار و نوشته های رها و جنون آمیزی با خط ابتکاری خود خلق می کردند ) خط ابتکاری زهانگ سو به شیوه دیوانه دونده معروف است که به نوعی به نقاشی می ماند .

در افسانه ای آمده ٫ زهانگ سو وقتی مشغول نوشیدن بود از موهایش بعنوان قلم مو استفاده می کرد و زمانی که هوشیار می شد از کیفیت و زیبایی هنرش شگفت زده می شد اما هرگز نمی توانست در عالم هوشیاری این خطوط را تکرار کند .

خطوط او صاعقه وار و شکسته بود . او هر چه به ذهنش می رسید با شتاب و روانی خاصی می نوشت . خط ابتکاری او آدمی را یاد دیوانه ای می اندازد که چیزهایی را با خط نقاشی کند . این خط که در مخالفت خرد گرایی عصر خود بوجود آمده بود ٫ به کمک علامتهایی که گاهی دراز و گاهی باریک می شدند به سادگی احساسات هنرمند را روی کاغذ ثبت می کرد .

یکی از ستایشگرانش درباره او گفته : این دنیا پر است از پرخاشگران نادان . پیرمرد می خواهد از صحنه این پرخاشگری ها دور بماند و به محض آن که نکته یا شعری به او الهام می شود آن را با خط آزاد و ابتکاری خودش روی کاغذ می آورد .
از کتاب هنر و دیوانگی

---

 Henri Michaux

هانری میشو شاعر ٫  نقاش و گرافیست بلژیکی تبار فرانسوی  (۱۸۹۹ - ۱۹۸۴) . غالبا با لکه های مرکب صور غریب وترسناک می آفرید ( گاه با مصرف مواد مخدر و توهم زا ٫ حالتهای نا خود آگاهی را شدت می بخشید ) . بخش مهمی از آثار شاعرانه اش سیر و سفرهای اوست به دنیای تصورات و توهمات . میشو که سعی داشت با مصرف حشیش و مسکالین به اسرار پنهان روح آدمی دست پیدا کند و گمان می کرد دیوانگی راهی است برای ارتباط با دیو درون آدمی ٫ ذر تهایت بیشتر عمرش را در بحرانهای روانی و از هم پاشیدگی عصبی گدراند . میشو در این رابطه می گوید: دیوانگی نوعی تعادل است ٫ و وسوسه معجزه آسای دشواری است برای اتحاد و اتصال ما با آشفته حالی ها و نا امیدی ها .

هانری میشو با خطوط بریده بریده و مبهمش بیشترین تاثیر را از شیوه دونده دیوانه دریافت کرده است . او در سال ۱۹۳۰ به ژاپن ٫ چین و هند سفر کرد و از فرهنگ شرق تاثیرات زیادی پذیرفت .در نتیجه این تاثیرات کتابی هم به نام بیگانیگان در آسیا نوشته است که بعدها موضوع تعداد زیادی از اشعار و الهام بخش بسیاری از طراحی هایش می شود . میشو توهماتش را با پرخاش بر کاغد در اشکالی آزاد با بیانی موسیقایی و شاعرانه بیان می کند و بی آنکه هدفی را دنبال کند جستجوی هنریش را به نمایش می گذارد. جستجوی دیوانه وار دونده ای در روشنی و تاریکیها .

          

         

        

       

خونه

خونه فقط جایی نیست که میخوابی و بیدار میشوی . خانه فقط لم دادن و نوشیدن چای نیست . خونه فقط گنجه برای چینیهای قدیمی نیست . خونه فقط کنار زدن پرده و آب دادن گلدانها نیست .خونه فقط چیدن میز شام و مرور دلتنگی ها نیست . خونه فقط چهار دیواری ساکت بی چون و چرایی نیست . خونه فقط امنیت بستن یک در نیست .خونه همه چیز است . همه چیز ...

نفرت

نفرت واژه غریبی است . آنچنان که تو را گرفتار ، دیگران  را گریزان می کند . مسمومیتی با علائمی بیمارگونه ، بر افروخته و تب آلود از درون یخ می زنی . نفرت مثل عشق نیست که برایش شعر بگویی و نه مانند آزادی که وصفش کنی . نا امیدانه سعی می کنی بیانش کنی اما آنچه بروز می دهی واقعیتی است که از درون خالی و از بیرون دفنت می کند .